Opowiemy o czarnej herbacie - dowiesz się dlaczego jest czarna, gdzie się ją uprawia i jak herbata z różnych krajów różni się od siebie smakiem. Tym razem zamiast kubka kawy proponujemy Ci przygotowanie sobie aromatycznej herbaty. Gotowy/a? To zaczynamy!
CZYM JEST CZARNA HERBATA?
Podobnie jak inne rodzaje herbat, tak i czarna ma wiele wariantów smakowych i aromatycznych. Wpływ na nie mają nie tylko sposób postępowania z liśćmi, ale także miejsce i warunki, w których krzewy herbaciane dorastają - wysokość nad poziomem morza, szerokość geograficzna, klimat, skład gleby, rośliny znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie…
Czarną herbatą nazywamy liście, które po zebraniu poddane zostały specjalnym procesom - więdnięciu, skręcaniu oraz pełnej fermentacji, a następnie suszeniu. Właśnie fermentacja odróżnia czarną herbatę od innych. Dzięki niej powstaje charakterystyczny smak i aromat.
Warto pamiętać, że ta sama herbata, którą my nazywamy czarną ze względu na wygląd suszu, w Chinach nazywana jest czerwoną z powodu koloru naparu.
W skład suszu czarnej herbaty wchodzić mogą, zależnie od rodzaju, zarówno liście, jak i pąki czy gałązki. Surowiec zbiera się z krzewów jednej z dwóch odmian - chińskiej, uprawianej poza Chinami również w Japonii czy Tybecie, oraz odmiany assamskiej, poza Indiami popularnej w Birmie czy na Półwyspie Indochińskim.
GDZIE UPRAWIA SIĘ CZARNĄ HERBATĘ?
Oba warianty herbaty - chińska i assamska - mają nieco inne potrzeby i lepiej rosną w innych warunkach. Odmiana chińska dobrze radzi sobie w klimacie chłodniejszym, umiarkowanym, podczas gdy assamska najlepiej rozkwita w gorącym klimacie tropikalnym.
Ważna jest także wysokość nad poziomem morza. Oczywiście istnieją doskonałe uprawy rozciągające się na nizinach, ale zazwyczaj bujniej rosną krzewy sadzone w wyższych partiach, gdzie gleba jest bogatsza w minerały, a powietrze chłodniejsze i bardziej wilgotne.
Warunki sprzyjające uprawie herbaty panują w wielu krajach. Wśród nich najwięcej czarnej herbaty produkuje się w:
- Chinach
- Indiach
- Sri Lance
- Nepalu
- Kenii
- Malawi
- Japonii
- Korei Południowej
CZARNE HERBATY Z CHIN
Tutejsze czarne herbaty wyróżniają się słodyczą i gładkością oraz charakterystycznym dymnym aromatem. Najbardziej znane herbaty chińskie:
- Jin Jun Mei - znana również jako Złote Brwi,
składa się wyłącznie z pąków z pierwszych,
wiosennych zbiorów. Jej smak jest miodowo-
owocowy. Jedna z najdroższych herbat chińskich. - Keemun - herbata z prowincji Anhui, z hrabstwa
Qimen. Liście pochodzą z wiosennych i letnich
zbiorów. We wszystkich jej rodzajach wyczuć
można nutę śliwki, sosny oraz kwiatów. - Lapsang Souchong - herbata z krzewów
rosnących w prowincji Fujian, w regionie gór
Wuyi. Swój sosnowo-dymny smak i aromat
zawdzięcza suszeniu liści nad ogniskiem z
iglastych drzew. Wersja niewędzona
pozbawiona jest cierpkości, bardziej
wyczuwalne są w niej nuty jagód i kakao.
INDYJSKIE CZARNE HERBATY
Mocne, intensywne, słodkie, delikatne - indyjskich rodzajów czarnej herbaty jest tak dużo, że niemal każdy znajdzie coś dla siebie. Do najpopularniejszych zalicza się:
- Assam - region, w których rośnie herbata dająca
intensywny, słodki napar bez cienia goryczy. Dobrze
komponuje się z mlekiem i przyprawami korzennymi. - Nilgiri - herbata uprawiana na górzystym terenie, ma
żywy kolor i delikatny smak z bogatym aromatem
owoców. - Darjeeling - region, w którym powstaje
najdelikatniejsza czarna herbata indyjska, bogaty jest w
opady i słońce. Smak, aromat i kolor herbaty wyraźnie
różnią się w zależności od pory zbiorów.
CZARNE HERBATY ZE SRI LANKI
Mocne, rześkie, cytrusowe - tak w skrócie można scharakteryzować lankijskie czarne herbaty. Najwyżej cenione herbaty produkowane na wyspie:
- Nuwara Eliya - uprawy znajdują się na wysokości
ponad 1800 m n.p.m., gdzie panują stosunkowo
niskie temperatury. Liście dają napar o szlachetnym,
delikatnym aromacie z kwiatowymi nutami. - Kandy - rośliny uprawiane są niżej, choć zbiory
różnią się między sobą w zależności od ekspozycji na
monsuny. Wszystkie rodzaje herbat z Kandy cechuje
słodki smak, pełne body i bogaty aromat.
CZARNE HERBATY Z NEPALU
Tutejsze herbaty porównywane są do tych zbieranych w Darjeeling - wynika to ze zbliżonych warunków naturalnych. Z tego też ppwodu dawniej najlepsze czarne nepalskie herbaty eksportowano do Indii i sprzedawano jako herbaty Darjeeling. Tutejsze zbiory dają napar pełny, gładki, kwiatowy, bez cierpkiej nuty. Zauważalne są różnice pomiędzy zbiorami z różnych pór roku - herbata z wiosennych zbiorów jest delikatna, a im bliżej końca lata, tym napar jest bardziej wyrazisty, owocowy, pełniejszy. Jesienne zbiory są znowu delikatniejsze, z nutami kwiatów i cytrusów.
KENIJSKIE CZARNE HERBATY
Kraj ten posiada doskonałe warunki do uprawy herbaty - bogatą w minerały glebę, odpowiednie nasłonecznienie i opady deszczu. Bliżej jej do indyjskich wyrazistych herbat, przez co również świetnie smakuje w połączeniu z mlekiem. Jednak produkcja dobrej jakościowo herbaty jest w Kenii skromna. Znaczną większość zbiorów przetwarza się metodą CTC (crush, tear, curl), co sprzyja masowej produkcji, ale pozbawia liście bogatego smaku i szlachetności.
CZARNA HERBATA Z MALAWI
Do niedawna większość plantacji stosowała metodę CTC, jednak powoli się to zmienia. Coraz częściej w Malawi herbata przetwarzana jest tradycyjnymi metodami, co znacznie podnosi jej jakość. Z tutejszych zbiorów powstaje wyrazisty napar z nutami słodowymi i owocowymi.
JAPOŃSKIE CZARNE HERBATY
W Kraju Kwitnącej Wiśni zdecydowanie prym wiodą zielone herbaty, jednak w ciągu ostatnich 20-30 lat powoli się to zmienia. Co ciekawe, Japończycy zdecydowali się tworzyć czarne herbaty z tych samych krzewów, z których do tej pory produkowali herbaty zielone. Pozwoliło to na uzyskanie nowego, ciekawego smaku o aromatycznych kwiatowych nutach. Tutejsze czarne herbaty są lekkie, nie mają cierpkiego posmaku.
KOREA POŁUDNIOWA I CZARNA HERBATA
Ogrody herbaciane znajdują się głównie w pobliżu góry Jiri, w hrabstwie Hadong. Panuje tu sprzyjający klimat i wysoka wilgotność powietrza, a gleba zasilana jest minerałami dzięki bliskiemu sąsiedztwu morza. Wytwarzana tu czarna herbata daje napar łagodny, z nutami czekolady i wanilii, z wyczuwalnymi owocami czy miodem.